به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، دومین جلسه بررسی «طرح ویژه حفاظت و احیای بافت تاریخی شهر کرمانشاه» در چارچوب جلسه راهبری دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش، با حضور سیداحمد حسینینیا، مدیرکل دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش، مشاور طرح، مدیران استانی و کارشناسان دفتر ترویج معماری در ساختمان دادمان برگزار شد.
در این نشست، بر ضرورت تدوین طرحی یکپارچه، مبتنی بر شناخت دقیق و تحلیل همهجانبه ظرفیتها و ارزشهای تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و کالبدی شهر کرمانشاه تأکید شد.
مشاور طرح در ابتدای جلسه با ارائه گزارش تکمیلی از روند مطالعات، به تشریح ارزشهای بافت تاریخی کرمانشاه در محلههایی همچون فیضآباد، علافخانه و توپخانه پرداخت و گفت: این محلات بهواسطه پیوند میان عرصههای حکمرانی، فعالیتهای اقتصادی و سکونتگاهی، بخش مهمی از ساختار تاریخی شهر را شکل دادهاند و شناخت و حفاظت از آنها نیازمند توجه همزمان به ابعاد مختلف بافت است.
در ادامه، بر ضرورت توجه به تمامی وجوه ارزشمند شهر کرمانشاه از جمله بازارها، گذرها، معماری خاص سکونتگاهها و همچنین ارزشهای اجتماعی و فرهنگی تأکید شد؛ موضوعی که میتواند مبنای شکلگیری رویکردی جامع در حفاظت، احیا و بازآفرینی بافت تاریخی شهر باشد.
حسینینیا، مدیرکل دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش، ضمن قدردانی از تلاشهای مشاور و مدیران استانی، با اشاره به جایگاه فرهنگی و تاریخی کرمانشاه، بر ضرورت حفاظت از ارزشهای اصیل و بهبود شرایط بافت تاریخی تأکید کرد.
مدیرکل دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش همچنین همزمانی تهیه طرح جامع شهر کرمانشاه و طرح ویژه حفاظت و احیای بافت تاریخی را فرصتی مهم برای هماهنگی میان دو طرح عنوان کرد و بر ضرورت همگامسازی آنها، بهویژه در زمینه تأمین سرانهها و نیازهای خدماتی، تأکید کرد.
وی خاطرنشان کرد: یکپارچگی مبانی نظری طرح ویژه باید مستقل از وجود طرح جامع و با نگاهی جامع به ظرفیتها و ارزشهای بافت تاریخی دنبال شود تا طرح بتواند فارغ از مرزبندیهای صرفاً کالبدی، چارچوبی روشن برای حفاظت و احیای هویت تاریخی شهر و راهکار مناسب جهت تامین سرانههای طرح ارائه کند.
حسینینیا همچنین بر ضرورت بهرهگیری از رویکرد «رویدادمحور» در برنامهریزی و طراحی طرح ویژه تأکید کرد و اهداف وزارت راه و شهرسازی از تعریف طرحهای حفاظت و احیای بافتهای تاریخی شهرها را تشریح کرد.
در ادامه جلسه، بر اهمیت عبور از یک شناخت صرفاً توصیفی و حرکت به سمت شناخت تحلیلی، پایش مستمر و آیندهنگری در فرایند تهیه طرح تأکید شد. همچنین مقرر شد نگاه مردموار و مشارکتمحور در مطالعات طرح، به شکلی عینی و قابل سنجش در فرایند برنامهریزی دیده شود.
بر اساس اعلام دفتر ترویج معماری، طراحی شهری و بافتهای واجد ارزش با نگاهی نخبگانی جهت پیشبرد طرح، مطالعات میدانی و دریافت دیدگاه گروههای مختلف ذینفع باید به گونهای سامان یابد تا نتایج مشارکت اجتماعی صرفاً در قالب توصیف دیدگاهها باقی نماند. همچنین، در تحلیلها، وزندهی به مؤلفههای ارزشمند و تعیین اولویتهای مداخله انعکاس یابد. این رویکرد میتواند زمینه شکلگیری برنامهای واقعبینانه، مشارکتی و قابل اجرا برای حفاظت و احیای بافت تاریخی کرمانشاه را فراهم کند.